Resulta case imposible atopar versos máis sentidos, que expresen mellor a dor que produce a perda dun ser querido, que os que Miguel Hernández escribiu a Ramón Sijé na súa famosa Elexía.
Son diversos os sentimentos que no poema se deixan ver : carraxe, indignacion pola chegada da morte , amor inmenso , amistade, esperanza... e xúbilo pola posibilidade da volta do amigo á vida.
Cantas veces non terei lido este memorable remate!
"A las aladas almas de las rosas
del almendro de nata te requiero,
que tenemos que hablar de muchas cosas,
compañero del alma, compañero."
Son diversos os sentimentos que no poema se deixan ver : carraxe, indignacion pola chegada da morte , amor inmenso , amistade, esperanza... e xúbilo pola posibilidade da volta do amigo á vida.
Cantas veces non terei lido este memorable remate!
"A las aladas almas de las rosas
del almendro de nata te requiero,
que tenemos que hablar de muchas cosas,
compañero del alma, compañero."
No hay comentarios:
Publicar un comentario